• Kees Klinkenberg

LOKKERTJES: Gerard Ram

Johan Lok lokt u met een snufje Zaanstreek, een vleugje humor, een mespuntje BN'ers en een flintertje nostalgie naar zijn column Lokkertjes

Als Weekend-journalist weet ik hoe makkelijk het is om iemand te beschadigen. Ik werk dit jaar 30 jaar voor het roddelblad, maar heb er altijd voor gezorgd artiesten netjes te behandelen. Bijzonder is dan wel dat de enige met wie ik ooit een aanvaring heb gehad juist mijn, toch wel vriend, Wolter Kroes is.

Dat was toen het mis ging met de moeder van zijn twee oudste kinderen. Daar gingen geruchten over, maar desgevraagd ontkende Wolter dat. Omdat we altijd op goede voet met elkaar stonden, geloofde ik hem. Tot ik hem een keer op zijn mobiel belde, hij steeds niet opnam en ik hem thuis probeerde te bereiken. Zijn vriendin nam op en vertelde dat ik Wolter op dat nummer niet meer kon bereiken. Kortom, foute boel.

Dat resulteerde in een nogal hard verhaal omdat ik het niet netjes vond dat hij niet eerlijk was geweest. Wolter en ik hebben elkaar toen een poos niet gesproken. Tot ik hem op een keer in het Heerenveense ijspaleis Thialf tegen het lijf liep en hij letterlijk liep te stralen. Tot over z'n oren verliefd op Tes. Onder het genot van een drankje hebben we toen lang met elkaar zitten praten en kwam ik op de redactie met een prachtig verhaal over hun eerste ontmoeting.

Het geeft aan hoe belangrijk het is dat je contact hebt en niet maar wat schrijft. Gerard Ram weet daar sinds een poosje alles van.

De donderdag voor het hele VVD-drama begon te spelen, sprak ik de wethouder nog tijdens de bouwbord-onthulling van De Hoeksteen. Ik heb een stukje op Facebook gezet, waarin ik schreef dat ik Gerard nou niet echt zag als een dreigende, dronken manipuleerder. Maar ik heb niets met politiek, denk al snel dat waar rook is, vuur is en begreep er helemaal niets van.

Nu ben ik op Facebook vrienden met Gerard en na een week besloot ik hem een kort berichtje te sturen. Hij reageerde al snel en liet weten voorlopig rust te willen.

Het afgelopen weekend was ik op de Buurtcampings in Krommenie en Assendelft. De beheerder in Assendelft was Germaine, Gerard's vrouw. Op zaterdagmiddag heb ik een poos met Gerard staan praten. Volledig off the record dus ik kan u daar niets over zeggen. Wel dat hij nodeloos ernstig beschadigd is. Wellicht doet Gerard ooit zijn verhaal nog wel eens een keer in De Krommenieër, want het leven gaat immers gewoon door. Ik wens hem in ieder geval een rustige zomer.