• Johan Lok

Krommenieërs

Wanneer we in het buitenland zijn op een plek die niet echt toeristisch is, valt het me iedere keer weer op dat je bijna altijd ineens wel iemand Nederlands hoort praten. We zijn duidelijk een reislustig volkje, dat graag overal z'n gezicht laat zien.

We stonden ooit ergens op een stil plekje in de buurt van Death Valley van een prachtig uitzicht te genieten, staat er een jongeman naast ons die ons hoort praten en zegt: 'Hé, Nederlanders.' Hij bleek uit Zaandijk te komen en familie te zijn van de eigenaars van een camping in Senheim aan de Moezel waar ik tijdens mijn studie een aantal jaren in de zomervakantie had gewerkt. Klein wereldje dus, blijkt dan wel.

Maar dat geldt ook voor Krommenieërs. Op uitnodiging van EuroParcs waren we als eigenaar van een chalet in West-Graftdijk een dag te gast op hun park in Biddinghuizen. Eén van de activiteiten was een boottocht vanaf het park over het Veluwemeer richting Elburg.

Het was een zonovergoten dag en genietend van het zonnetje zaten we op het dek. Naast ons een stel dat tegen hun buren vertelde dat ze uit Krommenie kwamen. Het bleek een juf te zijn die op de Komeet werkte toen onze zoon daar op school zat.

Terwijl we het daar over hadden, draaide een mevrouw die voor ons zat zich om. Dat leverde gelijk een blik van herkenning op tussen mijn vrouw en haar. Zij was de moeder van een klasgenootje van onze zoon op diezelfde Komeet. In Elburg deden we een stadswandeling. Dat gebeurde in groepjes van zes en dus had onze gids een complete Krommenieër groep onder zijn hoede.

Het gebeurde ons eerder ook al eens. We kampeerden in België in de buurt van de Franse grens en daar kon onze zoon, toen een jaar of zes à zeven, het tijdens een fakkeltocht prima met een ander jongetje vinden. Mijn vrouw raakte in gesprek met de moeder van dat jongetje en die vroeg op een gegeven moment waar we vandaan kwamen. 'Die plaats zal u wellicht niets zeggen, we komen uit Krommenie,' vertelde mijn vrouw. Nou, die plaats zei haar wel degelijk iets, want ze kwam er zelf ook vandaan. Sterker nog, het bleek de buurvrouw van een vriendje van onze zoon te zijn. En op een andere camping zagen we, zelf eigenaar van een De Waard-tent een andere De Waard-tent staan die een luifel had die wij eigenlijk al een tijd zochten, maar voor ons type niet konden krijgen. Eenmaal in gesprek, bleek al snel, ook zij kwamen uit Krommenie. Toeval?