• Johan Lok bij het beeldje van De Kameleon

    Foto: Jasper F. Lok

Derk Peeters

Je krijgt soms een mailtje waarvan je denkt: Oh jé, wat nu. Dat overkwam mij vorige week maandagmiddag. Collega Kees Klinkenberg had een heel onschuldige vraag. 'Wij hadden altijd een column van Derk Peeters,' schreef hij. 'En we hadden gedacht dat jij dat wel over zou kunnen nemen.'

Yeah right, een fenomeen als Derk vervangen is haast niet te doen. Maar aan de andere kant, ik denk dat hij het zelf best wel leuk had gevonden. Als jong journalistje bij De Typhoon nam Derk me immers onder z'n hoede als we samen op pad waren. Hij wees me op wie ik moest afstappen voor de juiste verhalen. Derk maakte zich nooit zo druk. 'Het komt allemaal wel goed,' zei hij. En dat was ook zo. Zo'n heerlijke steun in de rug werkte uiteraard prettig bij het leren van het vak.

Derk en ik hadden nog een overeenkomst en dat was onze vriendschap met Henny Huisman. Ik heb in de loop der jaren voor de krant en voor het weekblad Weekend talloze verhalen geschreven over Henny, die een soort van verraad pleegde toen hij Zaandam verliet en in Bakkum ging wonen. Zaandam aan Zee noemde hij het, omdat hij wel wist dat hij fout zat.

De meeste mensen kennen Derk als fotograaf, maar met taal en woorden was hij ook geweldig. We zaten een keer bij elkaar toen Henny de overstap maakte van de KRO naar RTL en daar te maken kreeg met reclameblokken middenin zijn programma's. 'Wat moet ik daar nou mee?' klaagde hij. Derk pakte een briefje, schreef wat, haalde het door, schreef iets anders en overhandigde dat vervolgens aan Henny. Je zag diens gezicht opklaren. Hij schraapte zijn stem en las voor: 'We gaan even samen naar de reclame, en daarna vlug weer terug.' Henny heeft dat vervolgens jarenlang geroepen tijdens zijn shows.

Alleen al daarom vind ik het een hele eer om de ruimte op te vullen die Derk na zijn overlijden achterliet. Voor de echte Derk-fans zal het wel even wennen zijn. Maar het moet altijd minder worden, wil het beter worden. Ook die had overigens van Derk kunnen zijn.

Even kort voorstellen. Ik ben als journalist begonnen bij De Typhoon. Tijdens mijn diensttijd in Harderwijk ben ik even 'vreemd gegaan' bij het Veluws Dagblad en het periodiek Militaire Muziek. Daarna kort bij Dagblad Kennemerland en vervolgens een vaste baan bij Onze Krant Zaanstreek, freelancen bij De Zaanlander en sinds 1979 bij het roddelblad Weekend als redactie-coördinator.