• Johan Lok

Bart Lust

Mijn opa sloeg de grote trom bij Harmonie Assendelft. Dat vond ik als klein jongetje maar wat interessant en dus wilde ik ook slagwerker worden. Dat mocht van m'n ouders, dus werd ik op mijn achtste lid van Onderling Genoegen en kreeg slagwerkles van ome Henk Krook. Eenmaal goed genoeg mocht ik meedoen met het jeugdorkest, dat in die tijd werd geleid door Jaap Leguijt.

Was ik geen slagwerker geworden, maar had ik gekozen voor een blaasinstrument, dan zou dat absoluut een trombone zijn geworden. Niet gelijk overigens, want in ons jeugdorkest hadden we in eerste instantie nog ventieltrombones. Later kwamen de schuiftrombones en die vond ik geweldig. We hadden bij OG een hele goede jonge trombonist, namelijk Marcel Visser. Hij schopte het uiteindelijk zelfs tot een hoge functie bij de musicalafdeling van Joop van den Ende.

Een andere geweldige Zaanse trombonist was Bart Lust. Dat was schrijf ik met veel verdriet. Bart mocht namelijk niet ouder dan 50 worden. De Zaandammer overleed op oudejaarsdag na een kort ziekbed. Hij studeerde aan het Hilversumse Conservatorium, maar ook in New York en Amerika. Bart speelde onder meer in de New Cool Collective Jazz Band en had zijn eigen Bart Lust Quintet. Hij mag absoluut één van de beste jazztrombonisten van Nederland genoemd worden.

Uiteraard gaf hij ook les. Heel wat Zaanse trombonisten zullen bij hem hebben geleerd hoe je trombone moet spelen.

Ben Herman, ook al zo'n geweldige Zaanse muzikant, maar dan op de saxofoon, kende Bart al vanaf zijn dertiende. Als jonge jongens maakten ze deel uit van de Burtel's Band, waarin verder Bram Vredebregt, Ard Sierhuis en Klaas Hos speelden.

Vorige week dinsdag werd Bart in het Zaantheater herdacht. Muzikaal uiteraard met Ben als solist. Een groot deel van de Nederlandse jazzliefhebbers was naar het Zaandamse theater gekomen om een laatste groet aan Bart te brengen. Zijn kist stond in de foyer met daarnaast een foto van de trombonist in actie.

Het mooie van Bart was dat hij niet alleen een uitstekend en veelzijdig trombonist, maar ook nog eens een heel aardige man was. 'Bart was geestig, warm en intelligent,' zo maakte iemand duidelijk.

Een man die nog jarenlang z'n trombone had moeten pakken om lekker even wat te spelen. Alleen of met z'n muzikale vrienden. Maar dat heeft helaas niet zo mogen zijn.