• Johan Lok bij het beeldje van De Kameleon

    Foto: Jasper F. Lok

Barbara Visser

We kunnen als Zaanstedelingen trots zijn. In het derde kabinet Rutte gaat onze eigen Zaanse Barbara Visser aan de slag als Staatssecretaris van Defensie. Wat feitjes: Barbara vindt haar sterke punt dat ze niet snel opgeeft, terwijl eigenwijs zijn haar zwakte is. En ondanks het feit dat Tweede Divisieclub Jong AZ sinds dit seizoen onze gemeente als thuisbasis heeft, blijkt ze toch fan te zijn van Feijenoord. Da's jammer.

Ik neem u mee terug naar het jaar 2012. Toen leerde ik Barbara namelijk kennen. Ze was tot 2010 gemeenteraadslid geweest en na de gemeenteraadsverkiezingen dat jaar werd ze wethouder van economie, toerisme, werk en inkomen. Dat deed ze tot september 2012 toen ze namens de VVD lid van de Tweede Kamer werd.

Stel u voor een wat druilerige zaterdag in april van dat jaar. In Wormerveer werd een toeristisch paneel onthuld, dat naast de Zaan op de Zaanbocht stond. Barbara kwam aangevaren in een bootje om het monument officieel te onthullen. Nou, het was duidelijk: Barbara kwam, zag en overwon. Ik was er als begeleider van het Premier Drumcorps uit Krommenie. Die groep bestond toen uit één fanatieke VVD-aanhanger en verder allemaal slagwerkers die de ballen verstand hadden van politiek. Maar toen we na afloop naar huis reden, waren alle mannelijke leden voor Barbara, ongeacht van welke partij die ook lid was. 'Is ze VVD, oké stemmen we toch VVD volgende keer,' zo werd geroepen.

Er was die dag een man die een aantal ballonnen moest oplaten ter verhoging van de feestvreugde. Ook hij was zo onder de indruk van Barbara, dat hij de hele serie ballonnen in de dichtstbijzijnde boom liet verdwijnen.

Je had in die tijd een serie op tv met de titel 'Iedereen is gek op Jack'. Wij hadden al een opvolger: 'Iedereen is in de war van Bar'.

Na afloop van het officiële gebeuren werden we uitgenodigd om in Grand-café De Kroon op de Markstraat nog wat te komen eten en drinken. En jawel, daar stapte Barbara ook binnen. Eén van de leden sprak een flinke tijd met Barbara. Wat ze allemaal besproken hadden, wist hij na afloop niet eens meer. 'Wat een vrouw,' sprak hij met rode konen. 'Die zou ik wel eens…' De rest van dat citaat zou in 2012 gewoon gekund hebben in deze column, maar is nu dankzij #metoo ineens toch wat tricky. Laten we het erop houden dat hij wel een beschuitje zou willen eten met Barbara. En dat had gewoon gekund. Want ze blijkt nog alleenstaand.

En let op mijn woorden, staatssecretaris is pas het begin. Ik kijk nu al uit naar het kabinet Visser.